Pewnego dnia starsza kobieta nagle znalazła się w ulewnym deszczu i przemokła do suchej nitki. Postanowiła schronić się w znanej restauracji, ale kierownik ją wyrzucił. To, co wydarzyło się później, zszokowało aroganckiego pracownika.
Linda Meyers właśnie wybierała się na kolację, gdy nagle zaczęło mocno padać. Ponieważ nie miała parasola, jej starannie ułożone włosy zmokły. Jej bluzka i płaszcz również przemokły, przez co wyglądała na zaniedbaną.
Najbliższym budynkiem była znana restauracja, którą odwiedzali bogaci i sławni ludzie. Gdy dotarła do wejścia, portier nagle ją zatrzymał.
– Proszę pani, to ekskluzywna restauracja. Można wejść tylko z rezerwacją – powiedział, lustrując ją wzrokiem. – Nie wygląda pani na kogoś, kto mógłby sobie pozwolić na kolację tutaj – dodał pogardliwie.
Kobieta poczuła się dotknięta i poprosiła portiera, by wezwał kierownika. Ten jednak zachował się równie oschle jak portier i nakazał jej odejść.
– Proszę pani, w tej chwili obsługujemy ponad stu gości. Nie możemy marnować czasu. Proszę odejść – powiedział Simon, menedżer restauracji.
– Szukam tylko schronienia na chwilę, aż przestanie padać. Zamówię też coś – próbowała przekonać go kobieta.
– Nie mogę pozwolić pani wejść w takim stanie. Odstraszyłaby pani naszych gości – odparł Simon, kręcąc głową. Kobieta była zmuszona odejść i szukać schronienia gdzie indziej.
Następnego dnia, gdy Simon przybył do pracy, właściciel restauracji już tam był.
– Dziś jest wyjątkowy dzień. Przyjeżdża mój przyjaciel z żoną – to potencjalni nabywcy. Wszystko musi być idealne – oznajmił.
Simon starannie przygotował restaurację na przyjęcie ważnych gości. Wieczorem właściciel przedstawił go potencjalnym kupcom.
– To nasz menedżer. Wspaniały człowiek, uprzejmy, troskliwy i pomocny – powiedział.
Kobieta uśmiechnęła się do Simona.
– Rzeczywiście, dokładnie takie sprawia wrażenie – odparła Linda.
Simon pobladł, gdy uświadomił sobie, że to ta sama kobieta, którą poprzedniego wieczoru odrzucił. Linda dostrzegła jego reakcję i zwróciła się do właściciela.
– Ma pan wspaniałą restaurację i doskonały personel. Z mężem postanowiliśmy ją kupić – oznajmiła.
Następnego dnia Linda i jej mąż rozpoczęli pracę, aby poznać funkcjonowanie restauracji.
Gdy Linda zobaczyła Simona, oznajmiła mu swoją decyzję.
– Simon, zdecydowaliśmy się zdegradować cię do roli kelnera. Uważamy, że sposób, w jaki mnie potraktowałeś tamtego wieczoru, był nie do zaakceptowania – powiedziała.
Simon otrzymał fartuch i tacę, po czym rozpoczął pracę jako kelner. Czuł się upokorzony, ale nie chciał stracić posady.
Kilka dni później do restauracji weszła uboga kobieta. Usiadła przy stole i zamówiła kanapkę oraz herbatę. Po posiłku Simon przyniósł jej rachunek.
– Och, nie – powiedziała starsza pani, przeszukując torebkę. – Chyba zostawiłam portfel w domu. Bardzo mi przykro. Mogę pozmywać naczynia albo posprzątać, żeby odpracować rachunek – zaproponowała.
Simon pokręcił głową.
– Niech się pani nie martwi. Ja za to zapłacę – odparł z uśmiechem.
Kobieta podziękowała mu z wdzięcznością.
– To drobnostka. Ludzie powinni sobie pomagać. Kilka dni temu nowa właścicielka restauracji dała mi drugą szansę, bo jest dobrym człowiekiem. Chciałbym być taki jak ona. Wierzę w karmę – powiedział Simon.
– Myślę, że wkrótce odzyskasz swoje dawne stanowisko – odpowiedziała kobieta.
Simon nie rozumiał, skąd mogła to wiedzieć. Wtedy do stolika podeszła Linda.
– To moja przyjaciółka – wyjaśniła. – Chciałam cię wystawić na próbę, żeby zobaczyć, czy wyciągnąłeś lekcję ze swojego błędu. Cieszę się, że zdałeś egzamin. Od jutra wracasz na stanowisko menedżera.
Simon był bardzo szczęśliwy. Nigdy wcześniej nie doświadczył takiej życzliwości. Był wdzięczny Lindzie za to, że dała mu kolejną szansę.
Od tego dnia Simon zawsze przychodził do pracy z uśmiechem na twarzy. Kochał swoją pracę, a dzięki jego cierpliwości i trosce o personel oraz gości restauracja odniosła jeszcze większy sukces.
