Życie Shirley rozpada się, gdy widzi męża, Brody’ego, z inną kobietą w pracy. Po tym, jak grozi jej rozwodem i zabiera wszystko, Shirley zostaje bez dachu nad głową i ze złamanym sercem. Jednak wtedy ktoś wchodzi w jej życie i wszystko się zmienia.
Shirley z niedowierzaniem obserwowała, jak Brody otwarcie flirtuje ze swoją sekretarką, Lilą, w biurze. Jej ręce zaczęły drżeć i upuściła łyżki na podłogę, ale oni jakby jej wcale nie zauważyli.
„Brody, co się tu dzieje?” – zapytała, przerywając ciszę w biurze.
Brody udawał niewinność. „Jaki masz problem, Shirley? Po prostu rozmawiamy o pracy.”
„Tak się rozmawia o pracy?” – głos Shirley drżał z gniewu. „Dotykając jej w majtki? Przed wszystkimi?”
„Nie rób sceny,” ostrzegł Brody, ale Shirley była nieugięta.
„Musimy porozmawiać. Prywatnie. Teraz!” – zażądała.
Złość Brody’ego eksplodowała. „Nie będziesz mi rozkazywać. Dziś składam papiery na rozwód. Zabiorę dom.”
„Nie możesz zabrać mojego domu. To dom moich rodziców. Nie masz do tego prawa!”
Brody uśmiechnął się szyderczo. „Nie zapominaj, że jesteś żoną prawnika. Poobserwuj, jak wprowadzę Lilę i będziemy się bawić na każdej powierzchni w każdym pokoju.”
Zszokowana i zraniona, Shirley ledwo mogła odpowiedzieć, gdy Brody wcisnął swój obrączkę w ciasto, które przyniosła, by się z nim podzielić.
„Może dasz radę to zastawić na budę dla psa,” rzekł z pogardą i odszedł z Lilą.
Shirley została w osłupieniu, otoczona współczującymi szeptami. Później, sama w tanim hotelu, nie mogła powstrzymać łez, myśląc o swoim związku z Brodym.
Jak mężczyzna, z którym przysięgła spędzić życie, stał się obcym? Czy naprawdę dała się tak zniszczyć? Czy to jej wina, że Brody zwrócił się do Lili?
Przytłoczona emocjami, uderzyła w poduszkę, próbując wyrzucić z siebie złość i ból, kiedy nagle ktoś zapukał do drzwi. Spodziewając się pracownika hotelu, otworzyła drzwi i zaskoczona zobaczyła nieznajomego mężczyznę.
„Usłyszałem… myślałem, że słyszałem wołanie o pomoc,” zaczął ją jąkać.
„Źle słyszałeś. Jeśli nie pomożesz mi obronić domu przed mężem, który się ze mną rozwodzi, odejdź,” odpowiedziała ostro.
Mężczyzna uniósł brwi zaskoczony jej szorstkością, potem spojrzał na nią od stóp do głów i powiedział: „Nie pomogę ci w tym. Ale teraz rozumiem, dlaczego się rozwodzi.” Odwrócił się i odszedł.
Rozwścieczona, Shirley poszła za nim do jego pokoju, nie zamierzając zostawić jego słów bez odpowiedzi. „Co do mnie powiedziałeś?” – zablokowała mu drzwi.
Mężczyzna próbował się tłumaczyć: „Martwiłem się hałasem.”
„Wiem doskonale, co miałeś na myśli!” – odparła. „Może nie wyglądam idealnie, ale nie dajesz sobie prawa mnie oceniać.”
Mężczyzna zgodził się miękko, z lekkim żalem: „Masz rację. Nie zasługujesz na to.”
Shirley na chwilę zaniemówiła, walka w niej słabła pod wpływem jego słów. Nim zdążyła się odezwać, mężczyzna szybko cofnął się i zatrzasnął drzwi, nie pozostawiając miejsca na dalszą rozmowę.
„Czekaj! Jeszcze na ciebie krzyczałam!” – krzyknęła, kopiąc drzwi i raniąc sobie stopę.
Następnego dnia o kulach weszła do biura, wciąż myśląc o nieznajomym. Nagle przypomniała sobie: „Pan Williams będzie dziś w biurze!”
„Świetnie, właśnie tego mi trzeba, nowy szef, kiedy już jestem w rozsypce,” mruknęła siadając.
„Twój nowy szef jest już tutaj,” usłyszała za sobą znajomy, ale nieprzyjemny głos. „Musisz być moją miłą i pomocną sekretarką, Shirley.”
Zamarła i powoli obróciła się na krześle, zdając sobie sprawę, że nieznajomy z hotelu to nowy szef, pan Williams.
Była zawstydzona, stojąc przed nim po ich kłótni. „Przepraszam za wczoraj,” zaczęła, ale pan Williams nie był zainteresowany jej przeprosinami.
„Twoje zachowanie było nie do przyjęcia. Oczekuję więcej od moich pracowników,” przerwał jej. „Potrzebuję akt sprawy Richardson przeciw Richardson. Teraz,” rozkazał i poszedł do swojego biura.
Zawstydzona Shirley przyjęła naganę i zaczęła szukać akt, przez przypadek przewracając papiery na podłogę, co znów przykuło krytyczne spojrzenie pana Williamsa.
„Co tak długo? Prosiłem o te akta, a nie o ich rozsypywanie,” powiedział, podchodząc do niej.
„Mam je tutaj,” odpowiedziała, podając mu teczkę, czując rumieniec na policzkach.
Pan Williams spojrzał na bałagan, który jeszcze niedawno był uporządkowanym kątem biura.
„To spory bałagan. Wygląda na to, że porządek nie jest twoją mocną stroną,” zauważył sucho.
Zanim zdążyła odpowiedzieć, odwrócił się i wyszedł, zostawiając ją do sprzątania. Jednak problemy Shirley się nie skończyły.
Podczas sprzątania pojawili się Brody i Lila, ich śmiech dodając upokorzenia. To był ostatni gwóźdź do trumny dla Shirley. Miała dość mężczyzn, którzy ją poniżają!
Wbiegła do biura pana Williamsa i oświadczyła: „Nie jestem już twoją sekretarką. Rezygnuję.”
Pan Williams, niewzruszony, odmówił przyjęcia rezygnacji. „Wróć do pracy nad sprawą Richardson, Shirley.”
„Nie. Odchodzę, więc podpisz moją rezygnację,” nalegała stanowczo.
„Nie podpiszę tego,” odpowiedział, gniotąc list i wyrzucając go przez okno.
Frustrowana i pełna emocji, Shirley usiadła przy biurku i napisała kolejną rezygnację, napędzaną bólem zdrady i niesprawiedliwości. „Nie mogę tego już znieść,” załamała się. „Co jest z takimi jak ty… że myślą, że mogą kontrolować moje życie?”
Pan Williams złagodniał, słuchając. „Nie odrzucam rezygnacji, żeby cię gnębić,” wytłumaczył, wstając i siadając obok niej.
„Po prostu pozwól mi odejść,” błagała, patrząc na niego. „Nie mogę—”
Przerwała, gdy pan Williams wyjął chusteczkę i delikatnie otarł jej łzy.
„Nie mogę cię puścić, bo cię lubię, Shirley,” wyznał, a szczerość zaskoczyła ją.
„Ale ty mnie nawet nie znasz, panie Williams,” odpowiedziała zdziwiona po ich trudnym początku.
„Nathan, mów do mnie Nathan. Może nie znam cię do końca, ale podziwiam twój duch i siłę,” wyjaśnił, starając się zbudować most między nimi.
Shirley była rozdarta, słowa Brody’ego nawiedzały ją: „Bądź wdzięczna, że cię kocham, Shirley, bo nikt inny nie mógłby. Jesteś tylko narzędziem.”
Nie wiedziała, jak przetworzyć wszystko, co się wydarzyło i nagle wyszła z biura Nathana.
Następnego dnia przyszła do pracy i była zaskoczona, gdy Nathan podszedł do jej biurka z dwoma kawami, podając jedną z uśmiechem, który miał rozjaśnić jej dzień.
Ale ten gest został przyćmiony przez bezczelne okazywanie uczuć Brody’ego i Lili, którzy przyszli do pracy razem.
„Przepraszam, muszę wyjść,” powiedziała nagle i pobiegła do łazienki.
Nathan, zdziwiony jej reakcją, podszedł do innej sekretarki, która z pogardą patrzyła na Brody’ego i Lilę, i wtedy dowiedział się, że Brody jest mężem Shirley.
„Otwierają swoje romanse tuż przed żoną,” wyjaśniła sekretarka.
Nathan był wstrząśnięty. Chciał pobiec za Brodym i go uderzyć, ale nie przekroczył granic przyzwoitości.
Później Shirley przyniosła do biura Nathana akta sprawy Richardson. Po położeniu dokumentów na biurku chciała wyjść, ale Nathan ją zatrzymał.
„Shirley, możesz zostać chwilę? Potrzebuję pomocy z ułożeniem argumentów do sprawy.”
Shirley zawahała się, potem powoli odwróciła z ciekawością.
„Pewnie, pomogę. Czego dokładnie potrzebujesz?”
Nathan uśmiechnął się. „Chcę, żeby nasze argumenty były przekonujące. Myślałem, że dasz świeże spojrzenie.”
Pracując blisko nad sprawą, napięcie między nimi zamieniło się w wzajemne zrozumienie i szacunek. Rozmowy płynęły łatwo, a Shirley była zaskoczona, gdy odkryła, że Nathan kocha jazz.
„Lubisz jazz?” zapytała z zainteresowaniem.
„Tak, jest wiele rzeczy, których o mnie nie wiesz. Jazz to dopiero początek,” odpowiedział, uśmiechając się.
Ich więź pogłębiała się z czasem, a Shirley czuła coraz większą sympatię do Nathana, choć pozostała ostrożna po ostatnim złamanym sercu.
Pewnego wieczoru Nathan odwiedził pokój Shirley w hotelu, prosząc o pomoc przy ważnym argumencie do sprawy.
„Potrzebuję, żebyś pomogła mi wyrazić moje uczucia w przemówieniu otwierającym,” wyznał, patrząc jej w oczy.
Shirley poczuła rozczarowanie, obawiając się, że jest tylko narzędziem dla jego celów zawodowych, ale zgodziła się, ukrywając ból.
Podczas pracy przypadkowy dotyk wywołał nieoczekiwany moment bliskości.
„Czekolada,” wyszeptał, zauważając ślad na jej ustach, co wywołało ciepło w Shirley.
„Przyszłeś po przemówienie, prawda?” zapytała, próbując się skupić.
„Nie, Shirley. Przyszedłem po ciebie,” wyznał Nathan z emocjami. „Nie mogę przestać o tobie myśleć, mimo twojej sytuacji.”
Shirley była zaskoczona, jej obrona zaczęła pękać pod wpływem szczerości Nathana. Wtedy nagle ktoś zapukał do drzwi.
„Co chcesz, Brody?” zapytała, widząc pijanego męża.
„Proszę, Shirley. Potrzebuję pocieszenia,” jęczał, próbując ją objąć. „Tęskniłem za tobą. Williams mnie zwolnił.”
„Nie dotykaj mnie,” syknęła, próbując się odsunąć, ale Brody był natarczywy, przyciskając ją do ściany w desperackim geście. Na szczęście Nathan zainterweniował: „Co się dzieje?”
Brody cofnął się, zaskoczony.
„Co on tu robi?” zapytał złościąc się.
„To nie twoja sprawa!” odparł Nathan. „Zejdź od niej!”
„Mam jej serce,” odrzekł Brody z uśmiechem. „Jesteśmy małżeństwem od… dziesięciu lat, albo siedmiu, długo czy krótko, a ona nadal mnie kocha. Codziennie dzwoni, błagając, żebym do niej wrócił!”
„To nieprawda!” protestowała Shirley, ale Nathan już odszedł. Brody znów ją złapał, ale Shirley odepchnęła go, grożąc pozwem o molestowanie.
Wybiegła na zewnątrz, śnieg padał wokół, i zobaczyła Nathana wsiadającego do samochodu.
„Możemy wrócić i porozmawiać, Nathan?” zapytała, pukanie do jego szyby. „Proszę?”
„Nie.” Nathan spuścił głowę. „Powinienem był wiedzieć, że to, ty i ja, to było zbyt piękne, żeby było prawdziwe.”
Frustracja Shirley wybuchła: „Jak śmiesz wierzyć jego głupiej kłamstwie, że błagałam go, by wrócił? Nie możesz oczekiwać, że będę za ciebie walczyć, jeśli ty nie zrobisz tego dla mnie. Powiedz coś!”
Nathan przez chwilę milczał, potem wysiadł z samochodu i spojrzał na nią.
„Chciałbym cię poznać siedem lat temu i ochronić przed wszystkim złym, co musiałaś przejść sama.”
Oddech Shirley zamarł, gdy Nathan podszedł i objął jej twarz ciepłymi rękami.
Nathan spojrzał w jej oczy i powiedział: „Chcę cię uszczęśliwić.”
„Już to robisz,” odpowiedziała Shirley.
Gdy się pocałowali, poczuli, że to początek czegoś nowego i pełnego pasji.
„Pozwól, że poznam Brody’ego do sądu. Nie ujdzie mu na sucho to, co ci zrobił,” powiedział Nathan.
Po raz pierwszy Shirley uwierzyła, że po krzywdzie od Brody’ego może być lepiej. I wiedziała, że Nathan to jej prawdziwa miłość.
