Wdowiec odbywa długą podróż, aby odebrać swoje nowo narodzone dziecko, ale gdy próbuje wrócić do domu z dzieckiem, zabrania mu się wejścia na pokład samolotu.
Bob Hollis spóźnił się. Czterdziestolatek właśnie otrzymał telefon z szpitala na Florydzie, informujący go o narodzinach córki, której był ojcem.
Mógłby pomyśleć, że to żart, ale wiedział, że jego żona była na Florydzie na krótkich wakacjach, które zorganizował dla niej, podczas gdy on remontował ich dom – to była niespodzianka.
Nie mieli dzieci, ale adoptowali troje, ponieważ adopcja była dziedziną, w którą oboje chcieli się zaangażować.
Bob był bardziej skłonny do przyjęcia dziecka z domu dziecka, ponieważ sam był wychowywany w takim domu i obiecał sobie, że przyjmie tyle dzieci, ile będzie mógł.
„Jeśli mogę pomóc tym dzieciom dorosnąć i dać z siebie to, co najlepsze, poczuję, że zrobiłem ogromną różnicę”, powiedział swojej żonie, kiedy rozmawiali o tym.
Bob był także ojcem dwojga dorosłych dzieci, które miał z byłą żoną Ellen. Para rozstała się po tym, jak żona postanowiła zdradzić go z chłopakiem, który zajmował się ich basenem, i została przyłapana na gorącym uczynku.
Dwa lata później poznał swoją drugą żonę, Mary, i po kilku miesiącach związku wzięli ślub. Próbowali mieć dzieci, ale bezskutecznie, co skłoniło ich do rozważenia adopcji, chociaż nie przestali próbować mieć własnych dzieci.
Pewnego dnia ich wytrwałość przyniosła owoce i Mary zaszła w ciążę. Z myślą o nadchodzącym dziecku Bob postanowił powiększyć dom, aby stworzyć pokój dziecięcy i dodatkową przestrzeń.
Po podjęciu tej decyzji, zabrał Mary, która miała urodzić za dwa miesiące, na Florydę, miejsce, które zawsze chciała odwiedzić. Jednak po przylocie na Florydę, kobieta natychmiast rozpoczęła poród i została pilnie przewieziona do szpitala.
Niestety, zmarła podczas porodu. Bob spakował walizki i poleciał na Florydę, aby odebrać córkę.
Po wylądowaniu wynajął samochód i udał się do szpitala, gdzie jego żona rzekomo zmarła.
Wiadomość o jej śmierci wciąż go dręczyła, ale wiedział, że będzie miał czas na żałobę później. Skupił się na najpilniejszym zadaniu: zabrać swoje jedyne dziecko do domu.
Po przyjeździe do szpitala spotkał wolontariuszkę z oddziału intensywnej opieki, 82-letnią wdowę.
Miała na imię pani Sticks i miała coś do powiedzenia Bobowi. „Co się stało?” zapytał, kiedy wszedł do jej biura.
„Proszę usiąść, panie Hollis” – powiedziała spokojnie.
„Wolę stać” – odpowiedział.
„Przykro mi z powodu straty, jaką pan poniósł, panie Hollis, ale pańska żona miała powikłania przy porodzie waszego dziecka” – powiedziała.
Bob gorzko płakał, a pani Sticks patrzyła na niego spokojnie, pozwalając mu płakać. Po kilku minutach odchrząknęła i zabrała głos.
„Jeśli dobrze rozumiem, przyszedł pan po dziecko, ale muszę upewnić się, że ma pan odpowiednie warunki, by zaopiekować się dzieckiem” – powiedziała pani Sticks.
Bob dał jej do zrozumienia, że już jest ojcem, a pani Meredith Sticks skinęła głową, jakby mówiła „Poradzi pan sobie”, ale mimo to dała mu swój numer telefonu.
„Proszę zadzwonić, jeśli będzie pan potrzebował czegokolwiek” – powiedziała. Uprzejma pani zaproponowała również, że odwiezie go na lotnisko w dniu wyjazdu.
Wszystko układało się dobrze dla Boba aż do momentu odprawy. Kiedy dotarł do bramki, pracownica odprawy odmówiła mu wejścia.
„Czy to pańskie dziecko, panie?” zapytała.
„Oczywiście” – odpowiedział.
„Przepraszam, ale ona wydaje się za młoda, by lecieć samolotem. Ile ma lat?”
„Ma cztery dni. Czy mogę przejść?” zapytał Bob.
„Przepraszam, panie, ale musi pan przedstawić akt urodzenia i poczekać, aż dziecko będzie miało co najmniej siedem dni, zanim będzie mogło lecieć” – powiedziała kobieta surowym tonem.
„Co!?” zapytał Bob, wściekły. „Mówi pani, że muszę zostać tu przez następne dwa dni? Nie mam nikogo, u kogo mógłbym zostać, dlatego muszę wrócić do domu dzisiaj.”
„Przepraszam, to zasada” – powiedziała kobieta, zwracając uwagę na kolejnego pasażera.
Bob wiedział, że będzie musiał poczekać na dokument, ale nie miał gdzie się udać na Florydzie i nie miał nikogo, kto mógłby mu pomóc.
Zamyślał spędzić noc na lotnisku, kiedy przypomniał sobie panią Sticks, uprzejmą kobietę z ośrodka medycznego. Wolałby jej nie niepokoić, ale nie miał wyboru, a noc nadchodziła szybko.
„Cześć Meredith” – powiedział. „Potrzebuję twojej pomocy.”
Kiedy pani Sticks dowiedziała się o problemie Boba, natychmiast obiecała wrócić na lotnisko i zabrać ich do siebie – propozycja, która zszokowała Boba. Wiedział, że prawdopodobnie odmówiłby jej pomocy, gdyby to ona była na jego miejscu.
„W tym świecie wciąż istnieje współczucie” – pomyślał.
Bob został u pani Sticks przez ponad tydzień, zanim wrócił do Teksasu. Ta kobieta nie tylko przyjęła Boba i jego córkę do siebie, ale pomogła mu zaopiekować się noworodkiem i przejść przez żałobę po śmierci żony, rozmawiając z nim i pocieszając go. Pomogła mu również zorganizować transport ciała jego żony, co bardzo ułatwiło mu sprawę.
Bob nie mógł uwierzyć w jej hojność i zawsze nazywał ją prawdziwym aniołem. Nawet jego córka wydawała się lubić tę kobietę, bo zaczynała promieniować i chichotać, gdy tylko słyszała jej głos.
Podczas pobytu Bob dowiedział się, że pani Sticks miała czworo dorosłych dzieci, siedmioro wnuków i troje prawnuków.
Razem zajmowali się dzieckiem, spacerowali i nawet odwiedzali groby zmarłego męża pani Sticks – te czynności jeszcze bardziej ich zbliżyły.
Bob postrzegał panią Sticks jako swoją matkę, która zmarła wiele lat temu, i wiedział, że będzie jej bardzo brakować, kiedy wsiądzie do samolotu, by wrócić do domu.
Po otrzymaniu aktu urodzenia córki, mógł wrócić do domu, ale pozostał w kontakcie z tą starą kobietą, która mu pomogła.
Nie wiedział, jak wszystko potoczyłoby się bez niej, i nigdy nie zapomniał jej dobroci. Co roku odwiedzał ją z córką, aż kilka lat później zmarła.
Na jej pogrzebie skontaktował się z nim prawnik, który powiedział, że pani Sticks zostawiła mu część swojego spadku, tak jak zrobiła to dla swoich dzieci.
Na cześć jej dobroci, Bob przekazał pieniądze na organizację charytatywną, którą założył z czwórką swoich dzieci, w tym z córką Shirley, w której się zakochał, bo była zawsze w jego zasięgu. Później się pobrali, a ona stała się matką jego sześciorga dzieci.
